Can Veremeyenler Mezarlığının Tanığı: Felix
Annesini arayan, arafta kalmış bir ruhun hikayesi…
Az önce benliğinde yankılanan sesi bu kez daha net duydu Felix... İçinde fırtınalar kopuyor; kâinatın sonsuzluğuna dağılmış, milyarlarca ışık zerreciğine dönüşüp görünmez olmuş benliği bir kasırga misali dönen rüzgârla bir araya toplanmaya ve ışıldamaya başlıyordu. Yeniden doğuştu bu! İç sesi güçlenmesi ve yarım kaldığına inandığı hayatı yeniden yaşaması gerektiğini fısıldıyordu ona... “Hadi Felix, ayağa kalk!” diye mırıldandı kendi kendine... “Kalk çünkü buraya ait değilsin! Yeniden doğmak, yarım bıraktığına inandığın hayatı yaşamak ve içindeki rehberin sana gösterdiği yoldan yürümek için yeni bir başlangıç yapma zamanı... Gidecek, arayacak, en doğru anı bulacak ve dileyenlere ışık olacaksın! Evet Felix. Artık zamanı geldi. Dünya’ya geri dönmenin ve kaldığın yerden devam etmenin tam sırası...”
Dünya’daki hikayesine devam etmek için annesini seçme özgürlüğüne sahip bir ruhtu Felix...