Toprak Devri Asileri
Türkiye, insanlık tarihinin( herhalde!) geçirmek zorunda olduğu değişimleri, neredeyse hiç insiyatif kullanmadan birilerinin peşinden izlemeye çalışıyor. İçinde yaşadığımız ortam olgunlaşıp doğal ömrünü tamamlayamadan sözde “çağa” uyduruluyoruz. Tabii, eski sistemin ruhumuza işleyen karakterini silip atmak kolay değil. “Değişelim” derken garabet bir topluma dönüşüyoruz. Değerler alt üst oluyor. Eskiden şey neydi, yeni olan ne? Şaşırıyoruz. Bazıları duruma hemen adapte oluyor. Ama onların dili, beğenisi, tavırları sanki başka dünyaların kopyası. Belki de bize öyle geliyor, yadırgıyoruz. Bu durum ister istemez edebiyat dünyasına da yansıyor. “Eski” hayatımızın hikâyesi yeni nesile aktarılamadan, neredeyse karanlıkta yitiyor. Sanki öyle bir hayatı hiç yaşamadık!
Ben işte bu “eski” dünyamızın değinilmemiş çok küçük bir bölümünü kurtarmaya çalıştım. Okur “İyi ki kurtarmışsın” derse, görevimi yapmış sayacağım.